Ανάμεσα στο 2ο και το 4ο ...

< ... Σφίχτηκε πάνω του κι έμεινε ακίνητη προσπαθώντας να ηρεμήσει λίγο. Άδικος κόπος. Έτρεμε ακόμα και η ανάσα της κοφτή του ζέσταινε τον λαιμό. 

       Τράβηξε λίγο την κουβέρτα για να την σκεπάσει πριν συνεχίσει να χαϊδεύει τη γυμνή της πλάτη. Από την κορυφή μέχρι κάτω χαμηλά τα δάκτυλα του ακολουθούσαν τις μικρές υγρές διαδρομές του ιδρώτα της. 

       Έμεινε ακίνητος να αφουγκράζεται τους ήχους που έρχονταν απέξω. Κάποια βιαστικά βήματα και στο βάθος ο θόρυβος από τις μηχανές παρέα με τον παφλασμό των κυμάτων που έσκαγαν τρομαγμένα πάνω στο κύτος. 

       Έτριψε λίγο τα σημάδια από τη δαγκωματιά στο χέρι του. Ο πόνος είχε υποχωρήσει πια. Δεν πρόλαβε να σκεφτεί κάτι διαφορετικό, τουλάχιστον όμως δεν είχε ξεσηκωθεί όλο το πλοίο στο πόδι με τις φωνές της. 

       Μια γουλιά κρασί ο καθένας και  το ποτήρι επιστροφή στο πάτωμα. Ανάμεσα στο φυλλάδιο του σεμιναρίου για τις οικολογικές βαφές μαλλιών και τον κατάλογο με τα νέα μοντέλα στις μπετονιέρες. Ναι, η Νίτσα και ο Μάκης δεν γινόταν να μην ανέβουν εκείνο το Σαββατοκύριακο στην πρωτεύουσα. Αλλιώς θα έμεναν πίσω επαγγελματικά.

_ Τι έγινε ; Έπαθες κάτι ;

_ Όχι βρε... Τι να πάθω ;

_ Ε τότε γιατί σταμάτησες ;

_ Μα εσύ δεν μου φώναζες πριν να σταματήσω επειδή δεν αντέχεις άλλο ;

_ Αχ, πάλι την ίδια συζήτηση θα πιάσουμε ... Πόσες φορές πρέπει να στο πω ; Δεν 

   χρειάζεται να παίρνεις ότι σου λέω τόσο τοις μετρητοίς.

_ Μμμ, γυναίκες ... Άντε βγάλε άκρη τώρα ! Θα σηκωθώ να φύγω, να πάω κάπου να μην

   βλέπω άνθρωπο.

_ Γιατί, δεν περνάμε καλά εδώ που είμαστε ;

_ Ε καλά, δεν έχω παράπονο. Αλλά ακόμα όμως δεν μπορώ να χωνέψω ότι μου την

   έφερες με αυτό τον τρόπο.

_ Εμ, δεν φταίω εγώ που δεν το σκέφτηκες !

_ Μα τι να σκεφτώ ; Τόσο καιρό σε παρακαλούσα να μου δώσεις έστω μια μέρα κι εσύ 

   αρνιόσουν !

_ Δεν είχα δίκιο όμως ; Γιατί να σου δώσω μια μέρα όταν αυτό που πραγματικά ήθελα 

   ήταν ...

Μια νύχτα μαζί σου ( Σοφία Βόσσου )

... >