Γιάννης Ζουγανέλης, συνέντευξη ...

Από το τεύχος Ιανουαρίου 2012 του περιοδικού Esquire :

> Είχα την τύχη να γνωρίσω στη ζωή μου πολύ μεγάλες προσωπικότητες. Όταν ήμουν
ακόμα πολύ πιτσιρικάς, κατά τη διάρκεια της χούντας, με σύστησε ο Αλέκος Πατσιφάς
στον Κώστα Βάρναλη, τον ποιητή. Ήταν ένας πολύ σοβαρός άνθρωπος, ένας σοφός
γέρων, αλλά με νεανικές ορμές. Καθε φορά που περνούσε από μπροστά του μια όμορφη
κοπέλα την παρατηρούσε από τα νύχια ως την κορυφή και μειδιούσε. Κατά τη διάρκεια
της συνάντησης μας τον πλησίασε με σεβασμό ένας τύπος, του παρέδωσε μια σελίδα και
τον παρακάλεσε να τη διαβάσει. Ήταν ένα ποίημα που είχε συνθέσει. Ο Βάρναλης το
διάβασε με προσοχή. Κατά την ανάγνωση ήταν εντελώς ανέκφραστος-το πρόσωπο του
δεν συσπάστηκε καθόλου. Μετά από λίγο του το επέστρεψε και του είπε :

<< Να γαμάς, παιδί μου >>.

Ο Μάκης ξέρει όμως και πότε πρέπει να εγκαταλείψει ...

Μαζί σου ...

Ναι στο delivery, αλλά από που όμως ;

Στου Μάκη με ξερό ψωμί ...

_ Μάκη μου, είσαι σίγουρος ότι ξέρεις τι κάνεις ;

_ Σιγά βρε Νιτσάκι, τι έγινε πάλι ; 

_ Ε να, μου φαίνεται ότι τα ψάρια υποφέρουν πολύ περισσότερο τώρα από

   τότε που τα ξαγκίστρωσες και τα άφησες να σπαρταράνε στον κουβά ...

_ Αμάν πια, μ' αυτή η γκρίνια σου ! Δεν έχεις δέκα λεπτά που ήρθες και
   δεν έχεις σταματήσει λεπτό, ούτε για να πάρεις ανάσα.

_ Μπορώ να φύγω, ξέρεις ...
_ Ε δεν παλεύεσαι ! Είδα κι έπαθα τόσο καιρό μέχρι να σε ψήσω κι όλο έτρωγα
   άκυρο και τώρα θα με παρατήσεις εδώ ; Έλα, άραξε κάπου και χαλάρωσε,
   μανίτσα μου ! Που να φανταστώ ότι θα ερχόσουν νωρίτερα ; Θα τα είχα όλα
   έτοιμα και δεν θα πιάναμε τώρα τέτοια κουβέντα.
_ Τι, ήθελες να έρθω όταν σχολάνε όλοι από το εργοστάσιο και να με πάρει είδηση
   η γειτονιά ; Έχε χάρη που πρέπει να περιμένω να σκοτεινιάσει για να βγω. Τέλος
   πάντων, σε πειράζει να  ξαπλώσω λίγο ; Η μέση μου είναι κομμάτια από την
   ορθοστασία όλη μέρα.
_ Και το ρωτάς ; Σαν στο σπίτι σου ! Άντε όμως να' χω μετά το νου μου στο μαγείρεμα.
   Να παραγγείλω κάτι απέξω και να' ρθω να σε πάρω μια αγκαλίτσα ;
_ Καλά, αλλά μόνο αν μου υποσχεθείς ότι θα κάτσεις ήσυχος !
_ Πάλι μου ανάβεις κόκκινο στη διασταύρωση αλλά δεν πειράζει. Ο Μάκης είναι κύριος
   και μπορεί να περιμένει  ...

Αντί για καληνύχτα ...

Έρωτας κι άλλα ναρκωτικά ...

Αχ βρε Νίτσα, τι μου έκανες !