Από το τεύχος Ιανουαρίου 2012 του περιοδικού Esquire :
> Είχα την τύχη να γνωρίσω στη ζωή μου πολύ μεγάλες προσωπικότητες. Όταν ήμουν
ακόμα πολύ πιτσιρικάς, κατά τη διάρκεια της χούντας, με σύστησε ο Αλέκος Πατσιφάς
στον Κώστα Βάρναλη, τον ποιητή. Ήταν ένας πολύ σοβαρός άνθρωπος, ένας σοφός
γέρων, αλλά με νεανικές ορμές. Καθε φορά που περνούσε από μπροστά του μια όμορφη
κοπέλα την παρατηρούσε από τα νύχια ως την κορυφή και μειδιούσε. Κατά τη διάρκεια
της συνάντησης μας τον πλησίασε με σεβασμό ένας τύπος, του παρέδωσε μια σελίδα και
τον παρακάλεσε να τη διαβάσει. Ήταν ένα ποίημα που είχε συνθέσει. Ο Βάρναλης το
διάβασε με προσοχή. Κατά την ανάγνωση ήταν εντελώς ανέκφραστος-το πρόσωπο του
δεν συσπάστηκε καθόλου. Μετά από λίγο του το επέστρεψε και του είπε :
<< Να γαμάς, παιδί μου >>.
> Είχα την τύχη να γνωρίσω στη ζωή μου πολύ μεγάλες προσωπικότητες. Όταν ήμουν
ακόμα πολύ πιτσιρικάς, κατά τη διάρκεια της χούντας, με σύστησε ο Αλέκος Πατσιφάς
στον Κώστα Βάρναλη, τον ποιητή. Ήταν ένας πολύ σοβαρός άνθρωπος, ένας σοφός
γέρων, αλλά με νεανικές ορμές. Καθε φορά που περνούσε από μπροστά του μια όμορφη
κοπέλα την παρατηρούσε από τα νύχια ως την κορυφή και μειδιούσε. Κατά τη διάρκεια
της συνάντησης μας τον πλησίασε με σεβασμό ένας τύπος, του παρέδωσε μια σελίδα και
τον παρακάλεσε να τη διαβάσει. Ήταν ένα ποίημα που είχε συνθέσει. Ο Βάρναλης το
διάβασε με προσοχή. Κατά την ανάγνωση ήταν εντελώς ανέκφραστος-το πρόσωπο του
δεν συσπάστηκε καθόλου. Μετά από λίγο του το επέστρεψε και του είπε :
<< Να γαμάς, παιδί μου >>.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου