< ... Μάταια προσπαθούσε να κρατήσει τα μάτια του ανοικτά. Κι ας περίμενε όλη τη βδομάδα να παρακολουθήσει τον αγώνα της αγαπημένης του ομάδας. Ίσα ίσα δυο μπουκιές φαί μετά τη δουλειά κι αμέσως έγινε ένα με τον καναπέ. Μια ολόκληρη μέρα πέρασε με φωνές, καυγάδες και μπινελίκια. Δεν γινόταν αλλιώς. Εκείνο το παράνομο πανωσήκωμα έπρεπε να τελειώσει πάση θυσία.
_ Μάκη, εεε Μάκη ! Μα δεν με προσέχεις καθόλου, μου φαίνεται !
Πες μου, είναι αρκετά ξεκάθαρο ;
Μετά βίας μπορούσε να διακρίνει την μορφή της μέσα στο φως του στύλου που τρύπωνε από τις γρίλιες. Η τηλεόραση έχασε για λίγο το σήμα της για να επιστρέψει στο μουσικό διάλειμμα του ημιχρόνου.
Άπλωσε το χέρι του και ανασήκωσε το λεπτό μεταξωτό ύφασμα μέχρι λίγο πιο πάνω από την κοιλιά της.
_ Μα ναι, βρε μωράκι μου ! Είναι πλέον τελείως ξεκάθαρο. Το έκανες ακριβώς όπως μου
αρέσει.
_ Ναι καλά ! Έτσι μου το λες κάθε φορά ...
_ Τώρα που θα δεις τι θα του κάνω θα σιγουρευτείς ότι σου λέω αλήθεια !
Την έπιασε από την μέση και την τράβηξε απότομα προς το μέρος του. Γέλασε κι έκανε να του ξεφύγει. Τα άδεια κουτιά της μπύρας ακολούθησαν απρόθυμα την βουτιά του στο πάτωμα. Προσπάθησε μάταια να την βρει κάπου πάνω στις ξύλινες τάβλες που έτριζαν σε κάθε του κίνηση. Έπιασε την μύτη του για να σιγουρευτεί ότι δεν την έσπασε. Ευτυχώς έδειχνε εντάξει. Θυμήθηκε την μπουνιά που του είχε ρίξει στα μούτρα, τότε στην αρχή, όταν της έσκισε το καλό της καλσόν μέσα στη βιασύνη του. Απρόβλεπτο κορίτσι αυτή η Νίτσα ! Μετά όμως έδωσε τα ρέστα της στο κρεβάτι. Πω πω, τι κόλπα ήταν αυτά ... Αισθάνθηκε τα μάγουλα του να κοκκινίζουν από ντροπή.
Ας είναι, σκέφτηκε ! Σηκώθηκε παραπατώντας και βάλθηκε να συμμαζεύει το χαμό που δημιούργησε. Κι όλα αυτά σε μόλις πέντε δευτερόλεπτα. Όσο περίπου κρατάει ένα όνειρο ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου