Rock n' roll στο κρεβάτι ( Παύλος Σιδηρόπουλος )
_ Μα καλά, χαζό είσαι παιδάκι μου ;
Πόσες φορές πρέπει να σου το πω για να το καταλάβεις ;
ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΕΔΩ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ !!!
..............................
..............................
..............................
..............................
..............................
..............................
..............................
..............................
..............................
..............................
..............................
..............................
_ Μα βρε Νιτσάκι, δεν καταλαβαίνεις ότι έχω την έγνοια μήπως σε σφίγγουν οι χειροπέδες ;
Δεν θέλω να σου αφήσουν σημάδια !
_ Μμμμ, καλά λες ... Ας κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα .
Μην απομακρυνθείς πολύ όμως ...
Και πιάσε μου τα τσιγάρα από την τσάντα !
Η αποθηκούλα στο βάθος του κήπου δεν ήταν ιδιαίτερα ευρύχωρη. Είχε όμως ότι
χρειαζόταν. Ένα τεράστιο σιδερένιο κρεβάτι, ένα χαμηλό τραπεζάκι από μάρμαρο
και μια μπανιέρα με πόδια που είχαν χάσει με τον καιρό την επίχρυση γυαλάδα τους.
Ο Μάκης δεν θα άφηνε ποτέ την οικογενειακή του ιστορία να καταλήξει στα σκουπίδια.
Έκλεισε τα μάτια όσο το ζεστό νερό τρύπωνε ανυπόμονα σε κάθε πόρο του δέρματος της.
_ Πάει τέλειωσε, δεν χορταίνω τη γεύση σου με τίποτα σήμερα !
_ Μάλλον θα φταίει το καινούριο μου αφρόλουτρο ... Μα τι κάνεις ; Πρόσεχε, θα πνιγείς !
Βγήκε ίσα για να πάρει μια ανάσα και τα μαλλιά του κάλυψαν το πρόσωπο.
Έδειχνε πολύ αστείος. Το γέλιο της τράνταξε τα φαναράκια που κρέμονταν από τα
γυμνά τούβλα των τοίχων.
Μια απαλή δαγκωνιά χαμηλά στο λαιμό της, ύστατος αποχαιρετισμός λίγο πριν της ανοίξει
την πόρτα. Τα χέρια του στις πίσω τσέπες του παντελονιού της βεβαιώθηκαν ότι δεν μπήκε
στον κόπο να φορέσει εσώρουχο. Ούτε αυτή τη φορά.
_ Την ίδια ώρα, αύριο ;
_ Α, δεν σε πιστεύω ! Κάθε φορά τα ίδια κάνεις.
_ Γιατί βρε μωράκι μου ;
_ Μάκη, θα σου το πω για άλλη μια φορά μήπως και το καταλάβεις επιτέλους.
Δεν λέω, καλή η παρέα σου αλλά εγώ ... ΔΕΝ ΨΑΧΝΟΜΑΙ !
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου